استاد شجریان متولد ۱/مهر/۱۳۱۹مشهد.

سال شروع کار در عرصه ی هنربه طورحرفه ای به گفته ی خود استاد ۱۳۳۶می باشد.استاد هم اکنون ۶۶ساله هستند ولی به لطف خدا و سعی و تلاش و پشتکا رخود استاد همچنان خسرو آواز ایران هستند ودراین عرصه یکّه تازند. آرزوی آن داریم  که به هدفشان که به فرموده ی خودشان تکمیل باغ هنربم است برسند.

برای استاد وفرزند هنرمندشان"همایون شجریان"آرزوی سلامتی وموفقیت بیش از پیش دارم وامیدوارم کنسرت های بیشتری را در داخل کشور برای مردم خودش اجرا کند.مطمئناً خود استاد نیز به مردم ایران بیشتراز هرملت دیگری ارزش قائل هستند .البته همکاری مسئولین در اجرای کنسرت های داخلی شرط اصلی تلقی می شود که تا حدودی در دو کنسرت اخیر همکاری لازم را داشتند.

                                                 "تقدیم به تمام دوستداران استاد وهمکارانش"

                                                                  ازطرف پایبندAli A.S

                          استاد یعنی عشق من ...جون من ...روح من ونفس من.

               من طی یه سفری که به فرانسه داشتم اونجا آقایی رو دیدم که می گف 

                من شجریان گوش میدم...وقتی من از ایشون پرسیدم مگه شما فارسی متوجه

                  میشید؟ گفتن که من این نوع موسیقی رو دوست دارم وتونالیته ی این موسیقی برای من جذابه...                                                                                     

                                                                               نیکی کریمی  

                            من از تبریز اومدم ...دانشجو هستم  به خاطر

                           استاد شجریان اومدم ... یه امتحان هم داشتم که

                                                   اونم بی خیال شدم ...  

                                   خیلی ساله دارم باهاش زندگی می کنم ...    

                                            .

                                            .

                                            .                                                                                                                                                        

                  لحظه ها

                           سکوت وصدا

                                     سلام لحظه ی خفتن

                                            سلام صبح سپید

                                    سلام نور درخشان

                                              سلام ای خورشید

                               دوباره شب برسیدو ستاره ها بدمید

                       هزار بار بگفتم  ســـــلام،

                                 لیک کسی ،

                                   نگفت بر کس دیگر

                           "جواب او بدهید"   

                                    مرا سوال به پیش آمد ازسلام خودم :

                            "چرا کسی به من ِخسته دل جواب نداد؟"

              جواب ،من نشنیدم ولی به خود گفتـــــم:

                                 " که...گوئیا کسی از جمع سلام ما نشنید"

                     بدون هیچ کلامی ازاین چمن رفتم

                                     که ازاین چمن نه گلی ،

                                                     سنبلی به ما نرسید.

                                                    تقدیم به S ودوستان. DJA.S